X
تبلیغات
دوستداران شکار، حیات وحش و طبیعت - مناطق هفتاد قله

کانونهای زیستی

منطقه حفاظت شده هفتاد قله بین چهار شهر بزگ اراک،خمین،محلات ودلیجان با جمعیتی بیش از 500 هزار نفر واقع شده است که علاوه بر شهر های فوق تعداد 18 آبادی وروستای دارای سکنه با جمعیت حدود 16296نفر جلوه دیگری از سیمای منطقه حفاظت شده هفتاد قله را شکل می دهد که برخی از آنها در داخل وبقیه در مرز وپیرامون آن قرار دارند.وابستگی شدید این جوامع به اراضی ومراتع جهت تأمین مایحتاج زندگی ودامهای خود در طول سالیان متمادی بهره بردای بی رویه،موجبات تخریب وانهدام زیستگاهها را فراهم نموده است.شیوه دامداری سنتی ومتحرک،پایین بودن سطح خدمات رسانی به روستاها وضعف نهادهای مدیریتی منطقه از مهمترین عوامل تخریب رویشگاهها وبه تبع آن نابودی زیستگاهها وحیات وحش منطقه به شمار می روند.

پوشش گیاهی ورستنیها

پوشش گیاهی هر منطقه بیانگر سیر تاریخی وتکوینی آن در گذشته ومشخص کننده وضعیت زمین،آب وهوا،منابع آبآحیت وحش وحتی معادن می باشد.در بررسی فلور منطقه هفتاد قله در سه دوره رویش کامل،205 گونه از گیاهان نهاندانه شناسایی شده اند.این گونه ها به 153 جنس از 141 خانواده تعلق دارند که 36 خانواده شامل 129 جنس و175 گونه از گیاهان دولپه و5 خانواده شامل 24 جنس و30 گونه از تک لپه ایها می باشند.بیشترین تنوع گونه ای به ترتیب مربوط به خانواده های کاسنی،نعناع،شب بو،گندمیان،چتریان،پروانه آسا،میخک،گاو زبان،لاله،میمون وآلاله می باشند.

گروهی از گونه های گیاهی منطقه دارویی هستند که مهمترین آنها،شیرین بیان،سوسن بر،کاکوتی،مریم نخودی،شاتره،ریواس،آلاله،بومادران،درمنه،صخره ای،شکر تیغال،خاکشی،منداب،ارمک،چشم خروس دانه ریز،خوشک،چتر گندمی،بذرالبنج،کمای ایرانی وشمعدانی از جمله گیاهان دارویی ومعطر شناخته شده این منطقه می باشند.

حیات وحش وتنوع جانوری

این منطقه از لحاظ بی مهرگان مورد مطالع قرار نگرفته است.لیکن بی مهرگان زیادی در منطقه به وضوح قابل رویت می باشند که بخش اعظم آن را بند پایان،بویژه حشرات تشکیل می دهند.مهره داران منطقه شامل ماهیان ،دوزیستان،خزندگان،پرندگان وپستانداران است که تا کنون پژوهش مستقلی در خصوص وضعیت ماهیان،دوزیستان وخزندگان منطقه انجام نشده است.

لیکن گونه هایی از ماهیان ودوزیستان بخصوص قورباغه ها و وزغ در منطقه یافت می گردد.از خزندگان وراسته سوسمارها نیز چند گونه آگاما در منطقه وجود دارند.از راسته مارها نیز برخی در این منطقه شناسایی شده اند که عبارتند از مارهای قیطانی،شتری،گور خری،تیرک مار،جعفری،دشتی،افع سوسن،تیر ماروگرزه مار(افعی)می باشند.

منطقه هفتاد قله به دلیل برخورداری از توان اکولوژیکی وداشتن رویشگاهها وزیستگاههای مختلف کوهستانی ودشتی ومجاورت با کویر وتالاب میقان ودارا بودن چهار عامل اصلی نیازهای زیست پرندگان،یعنی آب-غذا-پناهگاه وامنیت،موجب جذب پرندگان مهاجر وجوجه آور شده است که علاوه بر پرندگان بومی،بیشترین جمعیت پرندگان مهاجر در فصل بهاروپائیز به این منطقه وارد می گردند.در این منطقه 71 گونه پرنده از 26 خانواده شناسایی شده است که از نظر خانواده 5/34درصد یعنی یک سوم خانواده های پرندگان ایران می باشد وبطور کلی 38 درصد از پرندگان هفتاد قله بومی و62 درصد از آنها مهاجرند که از آنه 14 درصد پرندگان مهاجر عبوری می باشند.

برخی پرندگان این منطقه شامل عقاب طلایی،دلیجه،سارگپه،شاهین،هما،لیل،سنقر،انواع سنگ چشم ها،انواع سسک،انواع چکاوک،چلچله،انواع توکاها،انواع زرد پر وسهره،بلدرچین،کبک،تیهو،کبوتر وقمری وکمرکلی و...می باشند.

گونه های مخطلف پستانداران در منطقه هفتاد قله زیست می نمایند.که از گوشتخوارن می توان به گرگ،شغال،روباه،کفتار،گربه وحشی،رودک وپلنگ اشاره کرد.پستانداران بزرگ این منطقه نیز عبارتند از کل وبز،قوچ ومیش،آهو وگراز می باشند.سمبل حیوانات این منطقه "کل"می باشد.

 

 

+ نوشته شده در جمعه پانزدهم خرداد 1388ساعت 18:20 توسط دوستداران |